kawan?

bile sudah kawen kawan pun lama2 makin hilang.

saye sebenarnye adalah susah untuk berkawan.

untuk meletakkan seseorang dalam hati saya

kadang2 makan bertahun-tahun.

teringat bile kakak office saye sendiri cakap macam tuh

actually saye memang selalu tolong hantar die balik rumah(*dulu-dulu*)

teman die kalau die nk jalan2 kat OU

lepak rumah die after work.

makan waktu rehat sama-sama

makan dekat restoran husband dia.

and sometimes keluar jalan-jalan dan makan2 time weekend.

tapi sebenarnye saya tak rasa kami rapat

sebab saye still anggap die adalah kawan office

and one day die cakap

akak tahu, walaupun akak rasa kite rapat tapi sebenarnye awak tak rasa.

and saya hanya angguk

sebab sebetulnya saye belum masukkan die dalam kategori kawan saya.

susah kan ?

saya tak rasa saya adalah orang yang senang masukkan seseorang dalam life saya

so bile saya letak seseorang sebagai orang penting

atau kawan baik saya

atau seumpama dengannya

trust me, i love you and will do anything that i could do.

bukanlah bermakna saye nih layan orang lain dengan teruk.

it just susahnye saye nak masukkan seseorang dalam diri saya

dan saya hargai semuanya.

Bagi saye sekali kite jadi best friend selamanya akan begitu.

kalau sakit hati macamana pun,

saya selalu cakap dengan diri sendiri

takpe, die kan kawan baik aku

because only true friend will understand

done. cukupla entry hari nih.

anyway, saye sayang semuanya

walaupun ada antaranya dah buang saya dalam hidup mereka.

seperti saye cakap

sekali saye dah masukkan dalam hati saya

selamanya disitu.